|
Number 1/2007
|
Zjawisko infrahumanizowania "obcych":
Wstępny test hipotezy generalizacji Ja
Monika Mirosławska i Mirosław Kofta
Uniwersytet Warszawski
Wydział Psychologii
Streszczenie |
Ludzie skłonni są przypisywać emocje wtórne (swoiście ludzkie) w większym
stopniu członkom grupy własnej niż członkom grup obcych, podczas gdy nie obserwuje się
analogicznej tendencji dla emocji pierwotnych (podstawowych) - zjawisko opisywane
jako infrahumanizowanie "obcych". W naszym badaniu porównywaliśmy dwa wyjaśnienia
teoretyczne tego zjawiska: hipotezę esencjalistyczną J.P. Leyensa (proponującą,
że człowieczeństwo jest esencjalną właściwością kategorii "grupa własna") oraz
hipotezę generalizacji Ja (podejście sugerowane przez różne badania nad obrazem
siebie jako źródłem inferencji na temat grupy własnej). Uczestnicy przypisywali
sobie cechy osobowości oraz emocje. Następnie w tzw. paradygmacie grupy minimalnej
ponownie dokonywali takich samych askrypcji, tym razem wobec przedstawicieli grupy
własnej i grupy obcej. Nie stwierdziliśmy generalnego efektu infrahumanizacji,
stwierdziliśmy za to silny efekt faworyzowania "swoich". Zgodnie z oczekiwaniami
modelu generalizacji Ja, uczestnicy z podgrupy z silniejszymi autoaskrypcjami
emocji wtórnych niż pierwotnych demonstrowali klasyczny efekt infrahumanizowania
grupy obcej, natomiast uczestnicy z podgrupy z silniejszymi autoaskrypcjami emocji
pierwotnych niż wtórnych demonstrowali efekt względnego infrahumanizowania grupy
własnej. Konkludując, jeżeli emocje wtórne dominują nad emocjami pierwotnymi w
obrazie samego siebie, projekcja tych emocji na grupę własną może być procesem
odpowiedzialnym za zjawisko infrahumanizowania "obcych" (w zakresie życia
emocjonalnego).
Słowa kluczowe: infrahumanizacja, emocje pierwotne vs. wtórne, auto-askrypcja,
grupa własna vs. grupa obca, hipoteza esencjalistyczna, hipoteza generalizacji Ja
|
|
|
|
